Η ΑΜΟΡΓΟΣ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ

Θ? προσπαθήσω κατ? τ? δυνατ? ν? δώσω μι? περιγραφ? τ?ν πρώτων χρόνων το? α?ώνα μας, γι? ν? πάρουν ο? νέοι μι?ν ?δέα τ?ς τότε ζω?ς ?λλ? κα? ο? παλιο? ν? θυμηθο?ν τ? παιδικά τους χρόνια. Καί, ?σφαλ?ς, ?λλοι ?π? α?το?ς θ? ?χουν καλ?ς ?ναμνήσεις κα? ?λλοι, πάλι, θ? ?νθυμο?νται τ?ς δυσκολίες τ?ς τότε ζω?ς μ? κάποια πικρία. Θ? προσπαθήσω, ?σο μπορέσω, ν? περιγράψω ?π’ ?λες τ?ς πλευρ?ς α?τ? τ?ν ε?κόνα. ?ναγνωρίζω, βέβαια, ?τι καταπιάνομαι μ? ?να πολ? δύσκολο ?ργο, γιατ? θ? βασιστ? ?ποκλειστικ? στ?ς δικές μου γνώσεις κα? ?ναμνήσεις. Ζο?με στ?ν ?ποχ? τ?ς τεχνολογίας, τ?ς ?πικοινωνίας, τ?ς ταχύτητας, τ?ς ραγδαίας ?ναλλαγ?ς σ? γεγονότα, καταστάσεις κα? συνθ?κες ζω?ς. Πόσο μακριν? φαντάζει ? φυσική, ?πλ? κα? λιτ? ζω? σ’ ?να μικρ? κα? ?πομονωμένο νησ? το? Α?γαίου πρ?ν ?π? λίγες μόνο δεκαετίες! Χωρ?ς τ?ς σύγχρονες ?νέσεις, μ? ?ποτυπώδεις συνθ?κες συγκοινωνίας κα? ?πικοινωνίας, χωρ?ς ?ατροφαρμακευτικ? περίθαλψη, χωρ?ς ?ποδομές, χωρ?ς τεχνικ? μέσα, χωρ?ς ο?σιαστικ? κρατικ? μέριμνα, ο? ?πλοϊκο? κα? ταπεινο? κάτοικοι τ?ς ?μοργο? πάλεψαν μ? το?ς γκρεμούς, το?ς βοριάδες κα? τ?ς τρικυμίες τ?ς ζω?ς – κα? ?χι μόνο ?πιβίωσαν, ?λλ? μ?ς ?φησαν κληρονομι? μι? παράδοση πλούσια κα? δυνατή, γεμάτη πίστη κα? α?σιοδοξία γι? πρόοδο, πλούσια σ? ?θος κα? πολιτισμό.