ΩΡΕΣ

Κι αν πονάς και δεν το ξέρω; Κοίτα με… Μίλα μου… Ποιος σε πληγώνει; Τι σε καίει; Ο δρόμος απ’ τα μάτια στην ψυχή είναι τραχύς. Μια ζωή δρόμος. Μου ανήκεις; Είμαι κομμάτι της σκέψης σου; Μ’ αγαπάς σήμερα; Και χτες; Μ’ αγαπούσες το ίδιο; Κι εγώ σ’ αγαπάω. Αλλά δε φτάνει. Ίσως, αν σε μεταγγίσω στο αίμα μου, σε νιώσω περισσότερο. Κι αν αγγίξω το στήθος σου με ανοιχτές τις παλάμες μου; Θα γεμίσουν οι χούφτες μου με παλμούς. Δικούς σου, δικούς μου, δε θα έχει τελικά σημασία.